189 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Και ξαφνικά υπάρχει χιόνι. Ένα ψυχρό μέτωπο πέρασε τη νύχτα πάνω από τις Νήσους Φερόε από τον ανοιχτό Βόρειο Ατλαντικό. Ευτυχώς που το Arocs του Hanus Egholm είναι εφοδιασμένο με ελαστικά με καρφιά. Ο 54χρονος φορτώνει τις τελευταίες παλέτες τροφίμων στο ψυγείο του Arocs 3263. Στη συνέχεια, ξεκινάει προς βορρά.

Ο Hanus εκτιμά ότι έχει ταξιδέψει στο Klaksvík 5.000 φορές από το 2002. Κάθε φορά μεταφέροντας φρέσκα τρόφιμα και γαλακτοκομικά προϊόντα. «Το φρέσκο γάλα πρέπει να βρίσκεται στο ράφι του σούπερ μάρκετ στις 11 το πρωί.» Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό εδώ: Μεταξύ του Tórshavn και του Klaksvik υπήρχαν περίπου 70 χιλιόμετρα στενών επαρχιακών δρόμων και μία γέφυρα. «Μέχρι το 2006, έπρεπε να προγραμματίσω ακόμη και μια διαδρομή με φέρι μποτ», θυμάται ο Hanus. Μια σήραγγα αντικατέστησε αυτό το φέρι μποτ το 2006. Και μια άλλη σήραγγα άλλαξε και πάλι σημαντικά την εργασιακή ζωή του Hanu το 2020: η σήραγγα Eysturoyart.

Ενώ το παγκόσμιο κοινό κοιτούσε με ενθουσιασμό τον μοναδικό υποβρύχιο κυκλικό κόμβο και η εντυπωσιακά φωτισμένη σήραγγα έγινε σταρ του διαδικτύου, για τον Hanus σήμαινε ένα πράγμα πάνω απ' όλα: «Με γλίτωσε άλλα 30 λεπτά ταξιδιού από τη μια μέρα στην άλλη.» Ανά διαδρομή, σημειωτέον. Ενώ οι διαδρομές μετ' επιστροφής έφταναν περίπου τα 140 χιλιόμετρα, τώρα είναι μόνο περίπου 80 χιλιόμετρα.

Άνεμος, βροχή, χιόνι ή παγωμένοι δρόμοι - τα πάντα θα μπορούσαν να συμβούν στα 70 χιλιόμετρα μέχρι το Klaksvík. Και: «Έπρεπε να φύγουμε νωρίς για να επιστρέψουμε στο Tórshavn πριν από την ώρα αιχμής», θυμάται ο Hanus. Ώρα αιχμής; 52.000 κάτοικοι ζουν στο αρχιπέλαγος του Βόρειου Ατλαντικού. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας βρίσκονται στην πρωτεύουσα Tórshavn. «Και πολλοί πρέπει να μετακινούνται.» Δεν είναι περίεργο που συνολικά περίπου 42.000 οχήματα έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας στα νησιά.

«Τώρα έχω πολύ λιγότερη πίεση χρόνου. Γι' αυτό λατρεύω τη σήραγγα», λέει ο Hanus καθώς οδηγεί κάτω από τις φωτισμένες αψίδες στην είσοδο της σήραγγας. Το παγωμένο σκοτάδι διαδέχεται το γαλαζωπό φως. Ο Hanus αφήνει το Arocs να κυλήσει κάτω στην κλίση των πέντε τοις εκατό της σήραγγας. Περνά συνεχώς από περάσματα φωτισμένα με διαφορετικά χρώματα. Και τότε, μετά από περίπου οκτώ χιλιόμετρα, τον βλέπει: τον κυκλικό κόμβο κάτω από τη θάλασσα. Στημένο με κόκκινο και μπλε φως και ένα χαλύβδινο γλυπτό. Ο Hanus παίρνει την έξοδο προς Kláksvik. «Στους τουρίστες αρέσει επίσης να κάνουν έναν επιπλέον γύρο πού και πού.» Ο ίδιος δεν χρειάζεται να το κάνει, άλλωστε θα περάσει ξανά από το τούνελ σε δύο ώρες. «Και αύριο πάλι», λέει και χαμογελάει. Επειδή γνωρίζει ότι η σήραγγα είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ατραξιόν γι' αυτόν.