Αριθμός 26.

1982, σε μια μάντρα στο Σουηβικό Ιούρα: ο Werner Lachnit αναζητά ανταλλακτικά για το τρακτέρ του. Το σχέδιο είναι να βρει τα ανταλλακτικά και να επιστρέψει γρήγορα πίσω. Όμως κάνει μια αναπάντεχη ανακάλυψη, που παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο: σε μια γωνιά στέκεται ένα γαλαζοπράσινο φορτηγό με ανοικτή καρότσα.

"Δεν ήξερα ποιο μοντέλο είχα μπροστά μου. Μόνο ότι το φορτηγό είχε το αστέρι", διηγείται σήμερα ο Lachnit. Ο οδηγός από το Άαλεν, όμως, ήταν σίγουρος ότι έπρεπε να αποκτήσει το όχημα: επένδυσε τότε 500 Γερμανικά Μάρκα. "Το αυτοκίνητο ήταν σε εξαιρετικά καλή κατάσταση. Το είδα αμέσως."

Πάντως, το ίδιο το κλασσικό όχημα δεν διαφώτισε ιδιαίτερα τον Werner Lachnit. "Δεν είχα χαρτιά και ο αριθμός τύπου δεν αναγραφόταν στην πόρτα." Ο αριθμός πλαισίου οχήματος ήταν αυτός που τον κατατόπισε. "Ξεκινούσε από 3, μετά 2 και 9. Αυτή, λοιπόν, ήταν η κατασκευαστική σειρά. Υπέθεσα εντέλει ότι επρόκειτο για ένα 334. Ήταν το μόνο φορτηγό αυτού του τύπου που γνώριζα."

Μία τυχαία σύμπτωση έφερε περισσότερα στο φως: ένας πελάτης του συνεργείου αναγνώρισε το κλασσικό όχημα. "Διαπίστωσε ότι το όχημα άνηκε κάποτε σε ένα πριονιστήριο της περιοχής. Ο άντρας γνώριζε ακόμα και τον άνθρωπο που το οδηγούσε τότε." Ο Lachnit τον επισκέφτηκε ένα απόγευμα Σαββάτου. "Φυσικά ενθουσιάστηκε που το αυτοκίνητο υπήρχε ακόμα." Από τότε, ο Werner Lachnit γνωρίζει όλη την ιστορία του "θησαυρού" του.

Από το εργοστάσιο στο Gaggenau κατασκευάστηκαν μόνο 629 δείγματα του LP 329. Μάλιστα, το φορτηγό του Werner Lachnit είναι από το πρώτο έτος κατασκευής, το 1957. Σύμφωνα με τα σχέδια του υπερκατασκευαστή, της Wackenhut, ο Lachnit είχε αγοράσει τον αριθμό 26.

Για την αναπαλαίωση του οχήματος χρειάστηκαν πολλά χρόνια. Εκτός από μια καινούρια φλάντζα κυλινδροκεφαλής ο κινητήρας δεν χρειάστηκε τίποτα άλλο. Ο Werner Lachnit ανακατασκεύασε πλήρως την καρότσα. Επίσης η καμπίνα χρειάστηκε μερικές καινούριες λαμαρίνες. Το ρεζερβουάρ είχε μια ρωγμή. "Πρέπει να το είχε ξύσει κάποιο περονοφόρο ανυψωτικό μηχάνημα στο διάστημα που ήταν στη μάντρα."

Τον πρώτο καιρό μετά την αναπαλαίωση δεν υπήρξε αναγνώριση από τη σκηνή των κλασσικών οχημάτων. "Ο κόσμος με ρωτούσε γιατί επέλεξα ένα όχημα με κινητήρα κάτω από την καμπίνα. Τα κλασσικά φορτηγά πρέπει να έχουν "μουσούδα", όπως λέγανε τότε." Μάλιστα, στην πρώτη συνάντηση κλασσικών οχημάτων που επισκέφτηκε με το LP 329, χρειάστηκε να το αφήσει στο χώρο στάθμευσης. "Ασφαλώς σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει", λέει ο Werner Lachnit.

Το γαλαζοπράσινο όχημα με την εντυπωσιακή σχεδίαση δεν κάνει μεγάλες διαδρομές. "Το μόνο που θα έκανα είναι να στέκομαι εμπόδιο στα σύγχρονα φορτηγά." Ωστόσο, το LP 329 σίγουρα θα παρευρεθεί σε κάποια συνάντηση κλασσικών οχημάτων στη Νότια Γερμανία.