Από την πόλη σε δρόμους με σκόνη

Γεια RoadStars, αυτή τη φορά βρισκόμαστε σε μια πόλη που φαίνεται να εμφανίστηκε από το πουθενά: Brasília. Στις 21 Απριλίου 1960 εγκαινιάστηκε από τον πρόεδρο Juscelino Kubitschek με στόχο να προωθηθεί η ανάπτυξη του εσωτερικού της χώρας. Από τότε είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας.

Η σχεδιασμένη πόλη στο κεντρικό οροπέδιο, το Planalto Central, θεωρείται ορόσημο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Σχεδιασμένη από τους Lúcio Costa και Oscar Niemeyer, το κάτοψό της θυμίζει ένα αεροπλάνο. 

Η πόλη έχει σχεδιαστεί τόσο ευρύχωρα, που μπορούμε να κινούμαστε με το Axor χωρίς πρόβλημα. Τον χρόνο στη Brasília τον αξιοποιούμε: οργανώνουμε τη βίζα μας, κάνουμε σέρβις στο φορτηγό, αγοράζουμε ένα νέο παιδικό κάθισμα και συντηρούμε και επισκευάζουμε τον κλιματισμό στο αμάξωμα.

Θέλουμε, βλέπεις, να προχωρήσουμε περαιτέρω στο εσωτερικό της χώρας, σε μία από τις πιο θερμές περιοχές, όπου ακόμη και τον «χειμώνα» μπορεί να φτάσει τους 35 βαθμούς. 

Τελικά περνάει ολόκληρος ένας μήνας πριν προχωρήσουμε. Γι' αυτό απολαμβάνουμε ακόμη περισσότερο τον πρώτο μας χώρο διανυκτέρευσης καθ' οδόν. Με την εκπληκτική του θέα πάνω από μια ατελείωτα πράσινη κοιλάδα αποτελεί μια αληθινή αντίθεση με την πόλη. Το επόμενο πρωί μια συνάντηση προκαλεί ένα σύντομο σοκ: ένα μεγάλο φίδι σέρνεται πολύ κοντά μας. Ευτυχώς ήταν ψευδής συναγερμός. Είναι μόνο μια μεγάλη τυφλόφιδα, περίπου 70 cm μήκους. 

Συνεχίζουμε πάνω σε σκονισμένους χωματόδρομους μέσα στον Cerrado. Μετά από λίγες μέρες φτάνουμε στον πρώτο μας προορισμό: το σπήλαιο Terra Ronca, που ανήκει σε ένα από τα μεγαλύτερα σπηλαιοσυστήματα της Νότιας Αμερικής. Ξανά και ξανά βλέπουμε τους λαμπερούς μπλε υακίνθινους μακάους. Συνήθως τους ακούμε πριν τους δούμε, και κάθε φορά είναι μια ξεχωριστή στιγμή.

Σε έναν παραμυθένιο ποταμό στη μέση του πουθενά κάνουμε μια στάση. Απολαμβάνουμε την ευκαιρία να δροσιστούμε – και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και το ψήσιμο.