Μια τελευταία περιπέτεια στο Minas Gerais

Η διαδρομή μας περνά μέσα από γραφικές αποικιακές πόλεις και γοητευτικά χωριά που δεν είναι ιδιαίτερα τουριστικά. Διασχίζουμε υπέροχους ορεινούς δρόμους και ανακαλύπτουμε ξανά και ξανά άγριες θέσεις κατασκήνωσης με εκπληκτική θέα στην απεραντοσύνη. Είναι περίοδος βροχών στη Βραζιλία, οπότε πρέπει να σχεδιάσουμε καλά. Για αλλαγή, μας περιμένουν ευχάριστες θερμοκρασίες μεταξύ 20 και 30 βαθμών. Ιδιαίτερα απολαμβάνουμε να περιπλανιόμαστε στα χωριά και να κάνουμε στάση σε φιλόξενα καφέ. Ωστόσο, στα περισσότερα κέντρα οικισμών δεν μπορούμε να εισέλθουμε με το Axor μας, γιατί είναι περιορισμένα στα 7 t – το Axor μας έχει 13 t. 

Το τέλος αυτής της διαδρομής αποτελεί τελικά η Diamantina, που κάποτε ήταν κέντρο εξόρυξης διαμαντιών στη Βραζιλία και έδρα του πορτογαλικού στέμματος για τη διαχείριση των πολύτιμων λίθων. Από εδώ ο δρόμος μας συνεχίζει προς τον Rio São Francisco – τον μακρύτερο ποταμό που διασχίζει ολόκληρη τη Βραζιλία. Πηγάζει στη Serra da Canastra, διασχίζει πολλές πολιτείες και τελικά εκβάλλει στον Ατλαντικό.

Στην Pirapora μας περιμένει το ιστορικό Benjamim Guimarães, το τελευταίο στον κόσμο λειτουργικό ατμόπλοιο με πλευρικούς τροχούς από το 1913, το οποίο, μετά από εκτεταμένη αποκατάσταση, είναι και πάλι εν πλω στο ποτάμι.

Ένα ακόμη αξιοσημείωτο σημείο είναι μια παλιά εκκλησία που η φύση έχει καταλάβει ξανά. Για την Andrea ως φωτογράφο αποτελεί απαραίτητη επίσκεψη. 

Ένα βράδυ στεκόμαστε λίγο στην άκρη ενός παράδρομου, όταν ξαφνικά ακούμε την αναγνωρίσιμη κραυγή των υακίνθινων μακάων, του μεγαλύτερου είδους παπαγάλων ικανών για πτήση.

Φυσικά βγαίνουμε αμέσως έξω και προσπαθούμε να ρίξουμε μια σύντομη ματιά σε αυτά τα εντυπωσιακά πουλιά.