Uitstapje naar Uruguay

Na meer dan twee jaar in Argentinië en Chili is het een ongewoon gevoel om plotseling in Uruguay aan te komen. Misschien is het omdat we zo gewend zijn geraakt aan beide landen, of omdat het de eerste grens is die we met zijn drieën overschrijden. De grensovergang verloopt vlot.

Kort daarna staan we al op onze eerste parkeerplaats in het groen, aan de Rio Uruguay. Daar blijven we een paar dagen voordat we verder gaan, naar een strand waar we al in 2023 hebben gekampeerd nadat we ons voertuig naar Zuid-Amerika hadden verscheept. Met z'n drieën slenteren we langs het strand en genieten we van het gevoel weer op een vertrouwde plek te zijn.

Onze manier van reizen is veranderd nu we met z'n drieën zijn: we blijven langer op één plek, maar leggen op andere dagen meer kilometers af. In Uruguay vallen ons meteen de ongebruikelijke snelheidslimieten op, die vaak in de kortste tijd veranderen, bijvoorbeeld 25, 45 of 75 km. De vele flitspalen doen ons ook aan Europa denken. We rijden grotendeels langs de kust, bezoeken het historische Piriápolis en stoppen natuurlijk ook in Montevideo.

Als we over de brug bij de haven rijden, zien we de plek waar we onze Axor meer dan twee jaar geleden hebben opgehaald. Ongelooflijk hoe lang we al onderweg zijn, hoeveel we hebben meegemaakt en hoe weinig we toch van dit enorme continent hebben gezien.

We reizen verder naar Punta del Este, waar we het zuidelijkste puntje van Uruguay bezoeken. Daarna leidt de weg naar het noorden, met veel voorpret over het volgende land. Maar voordat we Uruguay verlaten, worden we uitgewuifd door een fantastische zonsopgang in een klein dorpje aan een rivierdelta. Nu brengt onze reis ons naar het grootste land van Zuid-Amerika.