Nummer 26.

Een sloperij in de Schwäbische Alb, 1982: Werner Lachnit is op zoek naar vervangingsonderdelen voor zijn tractor. De bedoeling is om die onderdelen te vinden en weer snel naar huis te gaan. Maar ineens doet hij een ontdekking die wat meer tijd in beslag neemt: ergens verborgen in een hoekje op het terrein staat een blauw-groene vrachtwagen met open laadbak.

"Welk model dat was, daar had ik geen flauw idee van. Ik zag alleen dat die truck de ster droeg", vertelt Lachnit nu. De man uit Aalen wist meteen dat hij de wagen moest hebben: 500 Duitse marken kostte het hem. "De truck was in uitstekende staat. Dat zag ik meteen al."

Het kostte Werner Lachnit aardig wat moeite om meer over zijn oldtimer te weten te komen. "Ik had per slot van rekening geen papieren en ook het typenummer was nergens te vinden." Het chassisnummer zette hem op het juiste spoor. "Dat begint met een 3, een 2 en een 9. Dat was dus de modelserie. Eigenlijk dacht ik dat het om een 334 zou gaan. Dat was de enige truck die ik kende."

Een gelukkig toeval bracht nog wat meer aan het licht: In de werkplaats herkende een klant de oldtimer. "Het bleek dat de truck ooit aan een houtzagerij in de regio had toebehoord. De man wist zelfs nog wie er in die tijd aan het stuur had gezeten." Op een zaterdagmiddag ging Lachnit bij de chauffeur langs. "Die vond het natuurlijk prachtig dat zijn truck nog bestond." Sindsdien kent Werner Lachnit de hele geschiedenis van zijn pronkstuk.

Er zijn er maar 629 exemplaren van in Gaggenau van de band gelopen. De vrachtwagen van Werner Lachnit komt uit het eerste bouwjaar, 1957. Uit de administratie van carrosseriebouwer Wackenhut blijkt dat Lachnit beslag heeft gelegd op nummer 26.

Het heeft een paar jaar gekost om het voertuig helemaal te restaureren. Afgezien van een cilinderkoppakking was de motor compleet. De laadbak heeft helemaal Werner Lachnit helemaal opnieuw opgebouwd. Ook de cabine kon wel wat nieuw plaatwerk gebruiken. Er zat een grote scheur in de tank. "Ik neem dat hij ooit door een vorkheftruck te pakken is genomen."

Veel enthousiasme maakte de vrachtwagen na de restauratie in de oldtimerscene niet los. "Ze vroegen me wat ik nou eigenlijk met zo'n truck met frontbesturing wilde. In die tijd vond iedereen dat een oldtimer een grote motor voor moest hebben uitsteken." Op de eerste oldtimerbijeenkomst die hij met zijn LP 329 bezocht, moest hij hem zelfs buiten op het parkeerterrein laten staan. "Dat is nu wel anders, natuurlijk", zegt Werner Lachnit.

Hij legt niet al te grote afstanden met de blauw-groene eyecatcher af. "In het moderne verkeer zit je al gauw iedereen in de weg." Maar hij is wel regelmatig op oldtimerevenementen in het zuiden van Duitsland te vinden.