Uitstapje naar Uruguay

Na meer dan twee jaar in Argentinië en Chili is het een vreemd gevoel om plotseling in Uruguay aan te komen. Misschien komt het doordat we zo gewend zijn geraakt aan deze twee landen – of doordat het de eerste grens is die we met z'n drieën oversteken. De grensovergang verloopt vlot.

Kort daarna staan we al op onze eerste kampeerplek in het groen, aan de Rio Uruguay. We blijven daar een paar dagen voordat we verder reizen – naar een strand waar we al in 2023 hebben gekampeerd nadat we ons voertuig naar Zuid-Amerika hadden verscheept. Met z'n drieën slenteren we over het strand en genieten we van het gevoel weer op een vertrouwde plek te zijn.

Onze manier van reizen is veranderd nu we met z'n drieën zijn: We blijven langer op één plek, maar leggen op andere dagen meer kilometers af. In Uruguay vallen ons meteen de ongebruikelijke toegestane maximumsnelheden op, die vaak in zeer korte tijd veranderen, bijvoorbeeld 25, 45 of 75 km. De vele flitspalen doen ons ook aan Europa denken. We rijden grotendeels langs de kust, bezoeken het historische Piriápolis en maken natuurlijk ook een tussenstop in Montevideo.

Als we over de brug in de haven rijden, zien we de plek waar we onze Axor meer dan twee jaar geleden hebben opgehaald. Het is gek hoe lang we al onderweg zijn, hoeveel we hebben meegemaakt en hoe weinig we toch van dit enorme continent hebben gezien.

We gaan verder naar Punta del Este, waar we de zuidelijkste punt van Uruguay bezoeken. Daarna voert de weg ons naar het noorden – met veel voorpret voor het volgende land. Maar voordat we Uruguay verlaten, nemen we afscheid van een fantastische zonsopgang in een klein dorpje aan een rivierdelta. Nu brengt onze reis ons naar het grootste land van Zuid-Amerika.