Erfgoed
Schroeven. Geloven. En bewegen.
Vier vrienden met hart voor machines. Een pastoor die meer kan dan alleen preken. Wat als een klein klusproject begon, is vandaag een verhaal over vriendschap – en de alleskunner op wielen die iedereen verbindt.
Pastoor Markus Lettner restaureert Unimog voor het goede doel
Een Unimog. Een gevoel
Als vroeger ergens in het dorp een Unimog te horen was, ging zijn hart sneller kloppen. En ook vandaag de dag is het voor pastoor Markus Lettner meer dan slechts een motorgeluid: het is het geluid van zijn jeugd – een stukje thuis.
Zijn vader was de eerste landbouwer in Kappelrodeck met een Unimog – de U 411 met 32 pk en driezijdige kieper hoorde bij de boerderij zoals een tractor en een hooivork.
Geloof als fundament.
Markus Lettner studeerde civiele techniek in Karlsruhe. Een degelijke opleiding, een duidelijk pad. Maar er ontbrak iets. Niet de interesse – maar de diepgang. De keuze voor een studie in filosofie en theologie volgde: niet als een breuk, maar als een uitbreiding. "Er is meer dan techniek. Maar de techniek blijft een deel van mij."
In dienst van de gemeente.
Techniek met persoonlijkheid.
De Unimog U 406 heet „Freddy“ – vernoemd naar Markus Lettners vader. 84 pk, met een zescilinder-motor, de OM 352: Freddy is een machine die stevig aanpakt als het erop aankomt.
De Unimog U 421 Cabrio heeft de bijnaam „Nenimoggerl“ en levert 52 pk uit een oude personenwagenmotor, de OM 621. Licht, open, charmant. Geen werkpaard. Een karakterkop.
- Pastoor Lettners Unimog U 421 'Nenimoggel'
- Markus Lettner met zijn kluscollega's
- Pastoor Lettners Unimog U 406 "Freddy"
Samen lukt alles.
Pastoor Markus Lettner sleutelt niet alleen. Aan zijn zijde staan Bernhard Schönsteiner, Reinhold Eberwein en Helmut Pawlik – mannen met diesel in het bloed en een hart voor het vak.
Bernhard Schönsteiner, verkoopingenieur uit de regio, leerde Markus Lettner kennen bij een pint na het werk. Ze raakten aan de praat en ontdekten hun gezamenlijke passie voor de Unimog. De eerste vond Bernhard Schönsteiner via een contact in Coburg – een aankoop die de vriendschap tussen de sleutelaars bezegelde.
Reinhold Eberwein, opgeleid als landbouw- en bouwmechanieker, brengt technische ervaring uit zijn leerjaren mee – en was bij het zien van de Unimog meteen enthousiast: "Mag ik mee restaureren?" Al snel stonden ze samen aan de werkbank, lastten ze plaatwerk, vloekten ze over roest – en vlogen later zelfs samen naar Afrika om vrijwillig tractoren te repareren. Zijn werkplaats is tot op vandaag het trefpunt – warm en vol ideeën.
Helmut Pawlik, keuringsingenieur en voertuigdeskundige, kwam via de parochie erbij. Hij begeleidde elk project vakinhoudelijk, tot de oplevering met H-kenteken.
Vijf Unimog hebben de vrienden al samen gerestaureerd en talloze uren gedeeld. Hun passie: sleutelen. Hun drijfveer: lachen. Hun missie: helpen.
- Teaser 1
- Voorproefje 2
- Teaser 3
- Teaser 4
Uit liefde voor detail. En voor de medemens.
Voor de pastoor zijn er parallellen tussen de techniek en zijn geloof. “De restauratie vereist geduld. Vaak werken dingen niet meteen. Je moet zoeken, leren, begrijpen. Op dezelfde manier groeit ook het geloof – met tijd, met liefde, met toewijding.”
Een heel bijzonder project was de Unimog U 1500. De vier monteurs hebben hem volledig gerestaureerd – en daarna verkocht. De opbrengst ging naar een plattelandskinderproject in Zuid-Afrika en naar een melaatsendorp in Afrika. “Het doet deugd wanneer dingen die je samen hebt gemaakt, anderen helpen. Dat doet deugd.”
Unimog? Altijd weer.
Als hij zich vandaag opnieuw zou moeten beslissen, zegt Markus Lettner, zou hij weer voor dezelfde voertuigen kiezen: „Met de Unimog U 406 en de Unimog U 421 heb ik ervaringen opgedaan die ik nooit zal vergeten.“ Uiteindelijk gaat het om veel meer dan techniek. Het gaat om zin. En om betrouwbaarheid. Precies daarvoor is de Unimog de perfecte metgezel.
Dat zou je ook kunnen interesseren:
Unimog-kracht in de wijngaard
Samengelast
Vers op tafel