Δημοτικές υπηρεσίες & Διάθεση απορριμμάτων
„Ένα επάγγελμα με εγγύηση εμπειρίας“
Η Νάνσι Τζον είναι μια γυναίκα της δράσης ντυμένη στα πορτοκαλί. Η 35χρονη μητέρα δύο παιδιών, ως εργάτρια αποκομιδής απορριμμάτων για την Berliner Stadtreinigung (BSR), δεν μετακινεί μόνο κάδους απορριμμάτων στους δρόμους της πρωτεύουσας, αλλά και ένα φορτηγό βάρους πολλών τόνων: το Mercedes‑Benz Econic 2630. Μια συζήτηση για ένα παραδοσιακά ανδροκρατούμενο επάγγελμα που συχνά δεν τυγχάνει του δέοντος σεβασμού.
Συνέντευξη με Nancy John
Η Nancy John από την Berliner Stadtreinigung λατρεύει να οδηγεί τον Econic.
Κυρία John, μια γυναίκα στην αποκομιδή απορριμμάτων δεν είναι κάτι που βλέπει κανείς κάθε μέρα.
Τι σας ώθησε να αναλάβετε μια τόσο σκληρή δουλειά, ιδίως στους δρόμους μιας μεγαλούπολης με εκατομμύρια κατοίκους, όπως το Βερολίνο;
Λοιπόν, στους δρόμους δούλευα ήδη πριν, ως διανομέας δεμάτων. Στην πραγματικότητα είμαι εκπαιδευμένη πωλήτρια, αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι δεν είμαι φτιαγμένη για να στέκομαι πίσω από τον πάγκο. Έξω είναι ο κόσμος μου. Στην Berliner Stadtreinigung ήρθα μέσω του θείου μου, που δουλεύει εκεί. Οι γυναίκες στην αποκομιδή απορριμμάτων δεν υπάρχουν ακόμα τόσο καιρό. Και μέχρι σήμερα δεν είναι πολλές, οπότε έξω τραβάς πάντα τα βλέμματα. Στο αμαξοστάσιό μου είμαι μία από συνολικά επτά γυναίκες, οι δύο συνάδελφοί μου στον δρόμο είναι και οι δύο άντρες. Σε κάθε περίπτωση τότε είπα στον εαυτό μου «έλα, δοκίμασέ το» — και τα κατάφερα αμέσως από την πρώτη φορά. Όμως αυτό δεν είναι ο κανόνας.
Γιατί;
Δεν είναι και τόσο απλό να γίνεις εργάτρια στην αποκομιδή απορριμμάτων. Πρέπει πρώτα να περάσεις ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Για παράδειγμα, πρέπει στο ελλειπτικό να καταφέρεις έναν συγκεκριμένο αριθμό βημάτων ή να σηκώσεις βάρη, αλλά και να ολοκληρώσεις διάφορες δοκιμαστικές διαδρομές, π.χ. να ανέβεις και να κατέβεις μια σκάλα, να μετακινήσεις κάδους με συγκεκριμένο βάρος, να τους σέρνεις πάνω σε λιθόστρωτο κ.λπ. Όλα με χρονικό περιορισμό. Και οι περισσότεροι απλά δεν περνούν το τεστ.
Πώς είναι η καθημερινότητά σας ως γυναίκα που εργάζεται ντυμένη στα πορτοκαλί; Πότε σηκώνεστε το πρωί;
Η επίσημη έναρξη της υπηρεσίας είναι στις 5.30 π.μ. Τώρα οι διαδρομές μας είναι στο Berlin-Marienfelde, και το σημείο μας βρίσκεται στην Gradestraße στο Neukölln. Αλλά είμαι από το Hohenschönhausen, οπότε με το αυτοκίνητο χρειάζομαι τουλάχιστον μισή ώρα, και στην επιστροφή συνήθως διπλάσιο χρόνο λόγω της κυκλοφορίας. Έτσι σηκώνομαι στις 3.30 π.μ.
Ουφ. Και δύο ώρες αργότερα βγαίνουμε στο δρόμο;
Όχι ακόμη εντελώς. Πρώτα στη Gradestraße παίρνουμε τη διαδρομή μας με τις φορτώσεις που προκύπτουν εκείνη την ημέρα και τα κλειδιά με τα οποία έχουμε πρόσβαση στις εισόδους των σπιτιών και στα κλουβιά απορριμμάτων. Στις 5.45 π.μ. πηγαίνουμε στα αυτοκίνητα. Μπορούμε να αρχίσουμε το φόρτωμα μόνο στις 6.00 π.μ., πριν από αυτό ισχύει ακόμα νυχτερινή ησυχία. Όταν αδειάσει η τελευταία μεταφορά, οδηγούμε τα φορτηγά στον χώρο στάθμευσης, επιστρέφουμε τα έγγραφά μας και λοιπά. Εάν υπήρξαν κάποιες παρατηρήσεις, τις αναφέρουμε, για παράδειγμα αποκλεισμένες προσβάσεις, υπερπλήρεις κάδοι, σπασμένοι κάδοι ή κάτι τέτοιο. Και στις 13.30 τελειώνει η βάρδια.
Ενδιάμεσα όμως συμβαίνουν πολλά. Μόνο για να δώσουμε μια ενδεικτική εικόνα: Πόσες διευθύνσεις επισκέπτεστε εσείς και οι συνάδελφοί σας κάθε μέρα;
Δεν μετράμε σε αριθμούς σπιτιών αλλά σε αδειάσματα. Ένας μεγάλος, μαύρος κάδος, όπως τον ξέρεις, μετράει ως ένα άδειασμα, ένας μικρότερος ως μισό. Κάνουμε αρκετούς γύρους μέσα στην ημέρα. Όταν το αυτοκίνητο γεμίσει, πηγαίνουμε στο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας από απορρίμματα στο Ruhleben κοντά στο Spandau. Η Δευτέρα είναι η πιο φορτωμένη μέρα μου· τότε έχουμε τρεις γύρους με περίπου 300 αδειάσματα. Είναι δύσκολο να το πεις ακριβώς, αλλά κατά μέσο όρο σίγουρα είναι περίπου 150 διευθύνσεις. Τις Παρασκευές γίνεται πιο χαλαρά, έχουμε μόνο μια διαδρομή. Το υπόλοιπο της ημέρας το χρησιμοποιούμε, μεταξύ άλλων, για τη φροντίδα του οχήματος. Πηγαίνουμε στο πλυντήριο αυτοκινήτων στο Neukölln και καθαρίζουμε με Kärcher τον μηχανισμό συμπίεσης και τέτοια.
Μπορεί επίσης να σε ενδιαφέρει
Το μέλλον βρίσκεται στα αστέρια.
Η «Team Orange» της Δρέσδης βασίζεται στον Econic από το 1999. Με τον πλήρως ηλεκτρικό eEconic η υπηρεσία καθαριότητας της πόλης ανοίγει τον δρόμο προς έναν κλιματικά ουδέτερο στόλο έως το 2035.
Τα οχήματα που καθαρίζετε εκεί είναι Mercedes‑Benz Econic. Και αυτοί οι εργαζόμενοι με τα πορτοκαλί δεν τα καθαρίζουν μόνο, αλλά κάθονται και οι ίδιοι πίσω από το τιμόνι, έτσι δεν είναι;
Ναι, σωστά. Πήρα πρόσφατα το δίπλωμα οδήγησης φορτηγού και από τότε οδηγώ μόνη μου. Προς το παρόν είμαι εφεδρική οδηγός, δηλαδή κατά κάποιον τρόπο αναπληρώτρια, και τώρα υποβάλλω αίτηση και για τη μόνιμη θέση ως οδηγός.
Και ποιες είναι οι εμπειρίες σας με τον Econic;
Μου αρέσει πολύ να οδηγώ αυτό το πράγμα στους δρόμους. Και οι άνθρωποι συχνά μένουν με το στόμα ανοιχτό όταν με βλέπουν ως γυναίκα πίσω από το τιμόνι. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το πρώτο φορτηγό που έχω οδηγήσει ποτέ, εκτός από το φορτηγό της σχολής οδήγησης. Και εκείνο ήταν επίσης ένα Mercedes‑Benz όχημα, αλλά δεν είχε κατευθυνόμενους άξονες, όπως συμβαίνει τώρα στην αποκομιδή απορριμμάτων.
«Το πιο όμορφο από όλα για μένα είναι όταν τα παιδικά μάτια μας συνοδεύουν στη δουλειά.»
Δεν είναι πολύ δύσκολο στην αρχή στους γεμάτους δρόμους;
Στην αρχή χρειάζεται φυσικά εξάσκηση, αλλά πολλά εξαρτώνται από το πόσο καλά γνωρίζεις τις διαδρομές σου. Μια καλή ομάδα αξίζει χρυσάφι, σε βοηθάει, μπορεί να σε καθοδηγήσει και τέτοια. Εγώ ακόμη σήμερα βασίζομαι σε αυτό όταν κάνω κάποια ξένη διαδρομή. Λες και μερικές φορές χωράει μόνο ένα χαρτομάντιλο ανάμεσα σε σένα και τον επόμενο τοίχο ή το επόμενο αυτοκίνητο. Με τον Econic όμως κάθεσαι τόσο χαμηλά όσο αλλιώς μόνο σε ένα βαν, και αυτό φυσικά βοηθάει. Ειδικά με τους ποδηλάτες στο Βερολίνο, η κίνηση στην πόλη είναι μια πραγματική πρόκληση.
Μια τελευταία ερώτηση: Τι γιορτάζετε στο επάγγελμά σας;
Το επάγγελμά μου είναι ένα επάγγελμα με εγγύηση εμπειρίας: Στους δρόμους του Βερολίνου δεν υπάρχει μέρα ίδια, συναντάς άλλους ανθρώπους, αντιμετωπίζεις νέες καταστάσεις στην κυκλοφορία στις οποίες πρέπει να προσαρμοστείς. Υπάρχουν και πολλά όμορφα πράγματα έξω, και το πιο όμορφο απ’ όλα για μένα είναι όταν τα παιδικά μάτια μας συνοδεύουν στη δουλειά. Είναι πραγματικά οι μεγαλύτεροι θαυμαστές της δουλειάς μας. Συχνά στέκονται σαν ριζωμένοι και μας κοιτούν μέχρι να φύγουμε. Και κάποιοι γονείς μάλιστα μας ακολουθούν με τα παιδιά τους ακόμη και για δύο, τρεις σταθμούς συλλογής.
Ανακάλυψε κι άλλες ιστορίες:
Αυτό μπορεί επίσης να σε ενδιαφέρει:
Οι φροντιστές των Άλπεων
Στην ηρεμία βρίσκεται η δύναμη
Όλα τα καλά πράγματα ...
Από υπευθυνότητα
Ειδικά οχήματα για τον κλάδο σου