Πάντα στο επίκεντρο

Αυτό είναι το αντικείμενο εργασίας της Wasserbau Wusterhausen. Στους εργαζόμενους στέκεται στο πλευρό τους ένας βοηθός, ο οποίος σε συνθήκες εκτός δρόμου είναι ακόμη πιο αδιάλλακτος: ο Zetros.

Όταν το μπλε Zetros με την πινακίδα OPR-MV 900 βγαίνει από το δρόμο και στρίβει προς το εργοτάξιο, ο Enrico Klein μεταβαίνει στην ειδική μετάδοση για εκτός δρόμου. Πυκνή ομίχλη καλύπτει την περιοχή εκείνο το πρωί, έρχεται από τον κοντινό Έλβα, που είναι μόλις ένα χιλιόμετρο μακριά. Χοντρό χαλίκι και λακκούβες πλαισιώνουν τη διαδρομή, το έδαφος γίνεται σιγά-σιγά βαθύτερο και πηλώδες, νερό βρίσκεται στις ροδιές και φτάνει ως τα γόνατα — παιχνίδι για το ισχυρό όχημα εκτός δρόμου των 240 kW με τα ελαστικά του που φτάνουν ως τα ισχία.

«Αυτό εδώ δεν είναι τίποτα», λέει ο Klein με βερολινέζικο ιδίωμα, σχεδόν λίγο απογοητευμένος, καθώς παρκάρει το όχημα εκτός δρόμου. Και διηγείται για μια προσέγγιση δύο χιλιομέτρων προς ένα εργοτάξιο μέσα από έναν γεμάτο λακκούβες χωματόδρομο, που ήταν εντελώς πλημμυρισμένος. Η Wasserbau Wusterhausen GmbH είχε μόλις αποκτήσει το τριαξονικό, και ο Klein ήθελε να δοκιμάσει τι μπορούσε να κάνει. «Ακόμα και τα οχήματα με ερπύστριες δύσκολα περνούσαν. Έκοβε το έδαφος σαν καυτό μαχαίρι μέσα στο βούτυρο — παρά την πλήρη φόρτωση. Αυτό ήταν άψογο. Μπράβο!»

Καθόλου περίεργο στην ουσία: το Mercedes‑Benz Zetros είναι φτιαγμένο για το τερέν. Το τετρακίνητο όχημα διαβαίνει νεροχείματα βάθους 80 cm και ανεβαίνει, σε ερπυσμό, ανηφόρες με κλίσεις έως 80%. Επειδή οι άξονες είναι εξαιρετικά ευκίνητοι, ακόμη και οι πιο μεγάλες λακκούβες δεν αποτελούν πρόβλημα για το βαρύ όχημα με συνολικό βάρος 27 τόνους. Μέσω ενός κιβωτίου 9 σχέσεων ο εξακύλινδρος κινητήρας τροφοδοτεί μόνιμα όλους τους άξονες.

Ο Klein και ο συνάδελφός του Matthias Beckemeier έχουν διανύσει 160 χιλιόμετρα με αυτό το «πακέτο ισχύος», και η διαδρομή από το Wusterhausen, κοντά στο Βερολίνο, έως το Darchau κράτησε σχεδόν δύομισι ώρες. Στο μικρό χωριό στον νομό Lüneburg της Κάτω Σαξονίας πρόκειται να κατασκευαστεί μια νέα μονάδα βιοαερίου. Κυκλικά στέκονται στον χώρο οι πρώτες από τις μελλοντικά έξι τεράστιες δεξαμενές από σκυρόδεμα, με διάμετρο έως 42 μέτρα και ύψος οκτώ μέτρων. Θα φιλοξενήσουν καλαμπόκι, το οποίο θα υποστεί ζύμωση μέσα τους. Η μονάδα αναμένεται να παράγει 2,6 μεγαβάτ και θα τροφοδοτεί την περιοχή με ηλεκτρική ενέργεια και θερμότητα.

«Η δουλειά μας είναι να χαμηλώσουμε το υπόγειο νερό, ώστε οι εργαζόμενοι στις εκσκαφές να μπορούν να δουλεύουν με ηρεμία και ασφάλεια», λέει ο Beckemeier. Γι’ αυτό τρυπιούνται πηγάδια, συνδέονται αντλίες και τοποθετούνται αγωγοί. Με τους 36 υπαλλήλους της, η Wasserbau Wusterhausen GmbH δραστηριοποιείται σε όλη τη χώρα. Πρόσφατα ο Beckemeier ήταν με τον Zetros στο Ντόρτμουντ και στο Γκούτερσλοχ. «Οι μεγάλες αποστάσεις δεν είναι καθόλου πρόβλημα. Η άνεση στην οδήγηση είναι υψηλή, φτάσαμε πολύ χαλαροί.»

Με βουητό ο Enrico Klein επεκτείνει με το τηλεχειριστήριο τα πλευρικά στηρίγματα. Ο Zetros ανακινείται όταν αυτές ακουμπούν στις πλάκες στήριξης και τις πιέζουν στο έδαφος. Μια ένδειξη πίσω από την καμπίνα του οδηγού ανάβει· δείχνει 100%. «Κινούμαστε σχεδόν αποκλειστικά σε δύσκολο έδαφος. Συχνά η λάσπη φτάνει μέχρι τα γόνατα. Το όχημα πρέπει να στέκεται με ασφάλεια, αλλιώς δεν μπορούμε να εργαστούμε», λέει ο Klein. Η ασφάλεια στην εργασία έχει ύψιστη προτεραιότητα: ακόμη και ο γερανός, που σε δέκα μέτρα μπορεί ακόμα να ανυψώσει 1,4 τόνους, χειρίζεται με τηλεχειριστήριο – έτσι οι χειριστές μένουν πάντα εκτός της ζώνης κινδύνου.

Η κατασκευή του Zetros 2733 προέρχεται από την Hüffermann Transportsysteme. Είναι ακριβώς προσαρμοσμένη στις ανάγκες της Wasserbau Wusterhausen. Έξι αντλίες εμβόλου κενού, η καθεμία βάρους 1,6 τόνων, χωρούν στην επιφάνεια φόρτωσης. Με το επιπλέον σετ ράβδων διάτρησης, με ωφέλιμο φορτίο δέκα τόνων, παραμένει ακόμη περιθώριο. „Κανονικά χρησιμοποιούσαμε τον Unimog για τις γεωτρήσεις και τον Actros για τα υλικά. Τώρα γλιτώνουμε δύο, τρεις μεταφορές. Το υλικό για μια εκσκαφή μπαίνει ολόκληρο στον Zetros, με αντλίες, φίλτρα και όλα“, ενθουσιάζεται ο Klein.

Την απόφαση για την αγορά του πολυχρηστικού βαρέος οχήματος πήρε ο Meinhard van Rüschen, διευθύνων σύμβουλος της Wasserbau Wusterhausen GmbH. Ήταν ήδη πεπεισμένος για τον Zetros όταν τον είδε σε φωτογραφίες. Τις είχε δείξει σε αυτόν ο πωλητής του, Torsten Liebig από το Autohaus Jürgens στο Neuruppin. „Σκέφτηκα αμέσως: Αυτό φωνάζει για δουλειά, είναι ένα πολεμικό ζώο για δύσκολο έδαφος“, θυμάται ο γεννημένος στο Cloppenburg. „Σήμερα εξακολουθώ να το σκέφτομαι το ίδιο.“

Ο Van Rüschen δεν μπορούσε να αντισταθεί στο να ταξιδέψει την άνοιξη μέχρι το εργοστάσιο στη Wörth για να παραλάβει το όχημα. «Το να τον δω για πρώτη φορά βαμμένο στο μπλε χρώμα της εταιρείας μας ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή. Δεν κάνει μόνο εξαιρετικά τη δουλειά του, αλλά επίσης παρακινεί και τους υπαλλήλους μου. Τους αρέσει πολύ — και στους πελάτες επίσης.» Τώρα διαπραγματεύεται την αγορά ενός Zetros δύο αξόνων.

Με τα πόδια βυθισμένα στον πηλό στέκεται ο Enrico Klein μερικά μέτρα μακριά από το όχημα και χειρίζεται τον γερανό με τηλεχειριστήριο. Μια αντλία αιωρείται στον αέρα και την αφήνει σε κάποια απόσταση από τον Zetros. Ο γερανός μπορεί να περιστραφεί κατά 360 μοίρες. Επειδή ο Zetros είναι χαμηλός, μπορεί να δουλέψει κανείς μπροστά και πίσω από το όχημα. Και — σημαντικό για τους τεχνίτες υδραυλικών έργων — να τρυπήσει και από τις δύο πλευρές. «Το εύρος εργασίας είναι διπλάσιο σε σχέση με παλιά», επαινεί ο Klein. «Δεν χρειάζεται πια να μετακινούμε τόσο συχνά τον Zetros, κάνουμε πολύ περισσότερη δουλειά και είμαστε επιπλέον πιο ευέλικτοι.»

Η μεταφορά αντλιών και σωληνώσεων μεταφοράς λυμάτων ανήκει στον βασικό τομέα δραστηριότητας της Wusterhausen. Τέσσερις από αυτές τις αντλίες λειτουργούν με δυνατό θόρυβο στον χώρο, μέρα και νύχτα, επτά ημέρες την εβδομάδα. Κάθε μία μπορεί να αντλήσει έως και 90.000 λίτρα νερού την ώρα. Σωληνώσεις το οδηγούν σε ένα χαντάκι και από εκεί ρέει στην Έλβα.

Μόλις ακινητοποιηθεί η αντλία, ο Klein και ο Beckemeier στερεώνουν έναν περιστροφικό μηχανισμό γεώτρησης στον γερανό. Σ' αυτόν στερεώνεται το τρυπανιστικό στελεχός. Με ένα σπρέι ο Klein είχε προηγουμένως σημαδέψει το σημείο διάτρησης — ακριβώς εκεί θα τοποθετηθεί το τρυπάνι. «Μπαίνει καλά», λέει ικανοποιημένος ο Beckemeier καθώς ο κοχλίας σιγά‑σιγά στρέφεται στο έδαφος. Η διάμετρος της οπής είναι μόλις 120 χιλιοστά και μπορεί να τρυπηθεί σε βάθος έως επτά μέτρων. Αρχικά το χώμα είναι σκούρο και αργιλώδες, μετά γίνεται πιο γκρι, πιο αμμώδες και πιο υγρό. Σε όλο τον χώρο υπάρχουν δεκάδες μικρά πηγάδια. Ο Klein γονατίζει πάνω από την οπή και κατεβάζει ένα φωτεινό νήμα. Στα 2,30 μέτρα συναντά υπόγειο νερό και αρχίζει να λάμπει. Η κοντινή Έλβα κάνει την παρουσία της αισθητή, το έδαφος είναι υγρό.

Ο Klein και ο Beckemeier αποσυναρμολογούν ξανά το στελέχος, το καθαρίζουν και το τακτοποιούν στην επιφάνεια φόρτωσης. Μαζεύουν τον γερανό και αναδιπλώνουν τα στηρίγματα. Ο Zetros είναι και πάλι έτοιμος για οδήγηση. Ο Enrico Klein ανεβαίνει στην καμπίνα του οδηγού, η οποία στο φορτηγό με καπό είναι μετατοπισμένη πίσω από τον εμπρόσθιο άξονα. Αυτό του δίνει όχι μόνο τη χαρακτηριστική του σιλουέτα, αλλά το καθιστά και ελεγχόμενο σε δύσβατο έδαφος. Αν η καμπίνα βρισκόταν πάνω στον άξονα όπως σε ένα όχημα με καμπίνα πάνω από τον κινητήρα, ο οδηγός θα τιναζόταν σαν αναβάτης σε ροντέο. Ο Klein βολεύεται στο αεροαναρτημένο κάθισμα του οδηγού, ξεκινάει τον ντίζελ 7,2 λίτρων και μετακινεί τον Zetros κατά 50 μέτρα. Πριν επιστρέψει στο Wusterhausen, πρέπει να γίνουν ακόμα πολλά τρυπήματα.