Έτοιμο για κάθε ενδεχόμενο.

Σε περίπτωση ανάγκης οι διασώστες διαθέτουν ένα ισχυρό σκάφος Siebenmann μαζί με το αντίστοιχο ρυμουλκούμενο. Μικρό πρόβλημα: μέχρι τώρα υπάρχουν μόνο τρεις ράμπες καθέλκυσης στο κανάλι του Νέκαρ, οπότε η καθέλκυση δεν ήταν εύκολη. Με το νέο όχημα εξοπλισμού «Rüst» αυτό το ελάττωμα ανήκει στο παρελθόν, διότι ο U 5023 με υπερκατασκευή της Empl διαθέτει πίσω από την καμπίνα έναν γερανό, ο οποίος μπορεί να ανυψώσει το μήκους 5,20 μέτρων πυροσβεστικό σκάφος μαζί με τον εξωλέμβιο κινητήρα των 100 ίππων απευθείας από το προσδεδεμένο ρυμουλκούμενο διπλού άξονα στο νερό.

Αυτό λειτουργεί εξαιρετικά ακόμα και στις κλειδαριές, όπου συχνά περνούν βαριές φορτηγίδες που προηγουμένως είχαν φορτώσει στο Osthafen. Η πυροσβεστική συνήθως πρέπει να καταδύεται για να αναζητήσει αγνοούμενα άτομα. “Μεταξύ δέκα και 15 τέτοιων επιχειρήσεων είναι κάθε χρόνο”, λέει στοχαστικά ο πυροσβέστης Steffen Haas. “Με το νέο γερανό είμαστε τώρα πολύ πιο ευέλικτοι και πιο γρήγοροι στο σημείο. Γι' αυτό αυτή ήταν μία από τις πιο σημαντικές προδιαγραφές κατά την αντικατάσταση του παλιού μας οχήματος εξοπλισμού”, προσθέτει ο Markus Widmann, προϊστάμενος του τεχνικού τμήματος στις δυνάμεις επέμβασης του Heilbronn. “Έτσι μπορούμε ανά πάσα στιγμή με ασφάλεια να θέσουμε στο νερό το σκάφος μας βάρους 1.000 kg μαζί με τον δύτη και το πλήρωμα.”

“Φυσικά συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τις ράμπες καθέλκυσης όπως αυτή στη Horkheim. Σε περίπτωση πλημμύρας τέτοιες προσβάσεις συνήθως είναι εντελώς γεμάτες λάσπη και με κανονικά οχήματα σχεδόν απροσπέλαστες”, λέει ο Widmann. Ο U 5023 βγάζει όμως το πλήρωμά του χωρίς κόπο από το κυριολεκτικό «χάλι», διότι έχει αναβαθμιστεί από το εργοστάσιο στο από την πυροσβεστική αναμενόμενο βάθος διέλευσης από νερό 1,2 m και επιπλέον έχει εξοπλιστεί με ελαστικά με χοντρά πέλματα και κατευθυντικό προφίλ. Για επιπλέον πρόσφυση ο Steffen Haas απλώς πατάει για λίγο ένα κουμπί, η πίεση των ελαστικών μειώνεται και με τη μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής η πρόσφυση αυξάνεται στο απαιτούμενο επίπεδο.

Πίσω από τη διώρυγα του Neckar η ομάδα εξασκεί την καθέλκυση του σκάφους. Εκτείνοντας και ασφαλίζοντας τα στηρίγματα, ο Haas τοποθετεί τον γερανό Palfinger «στο νερό» με τη βοήθεια ενός αλφαδιού. Η ανοχή είναι μόνο λίγες μοίρες. Στη συνέχεια ο γερανός υπολογίζει αυτόνομα τις απαιτούμενες ανυψωτικές δυνάμεις. Με τηλεχειριστήριο ο Haas κατευθύνει την επέκταση του αρθρωτού βραχίονα προς τον συνάδελφο, ο οποίος νωρίτερα έχει ασφαλίσει την κατασκευή από αλουμινένιους σωλήνες πάνω στο σκάφος και έχει λύσει τον κεντρικό ιμάντα στερέωσης μπροστά στο ρυμουλκούμενο. Με την τετραπλή επέκταση ο γάντζος προωθείται εκατοστό προς εκατοστό προς το κέντρο του σκάφους. Η οθόνη δείχνει 8,80 μέτρα απόκλιση, όταν ο πυροσβεστικός συνάδελφος του Haas αγκιστρώνει την αγκύρωση του σχοινιού. Μια ακόμη μικρή περιστροφική κίνηση, μετά το σχοινί χαλαρώνει προσεκτικά — και το κύτος του σκάφους έρχεται σε επαφή με το νερό.

«Δεν ασφαλίζουμε όμως μόνο 22 χιλιόμετρα κατά μήκος του Neckar, αλλά και πλήθος χώρων πρασίνου και δασών, όπου τις ζεστές μέρες μπορεί γρήγορα να προκύψει δασική πυρκαγιά», λέει ο Widmann. Πρόκειται για 1450 εκτάρια δάσους, για να είμαστε ακριβείς. Γι' αυτό και το U 5023 προετοιμάστηκε επίσης για τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Χάρη στην υδραυλική πόρτα χώρου φόρτωσης η πυροσβεστική μπορεί να φορτώνει γρήγορα υλικά σε τροχήλατα καρότσια. «Π.χ. τη συσκευή ψεκασμού υψηλής πίεσης μας, που χωράει 600 λίτρα και είναι έτοιμη για άμεση χρήση», εξηγεί ο τεχνικός.

„Εδώ πάνω ισχύει αυτή τη στιγμή απαγόρευση ψησίματος“, λέει ο πυροσβέστης. „Αλλά δεν τηρείται από όλους. Σε περίπτωση ανάγκης πρέπει να φύγουμε γρήγορα και να σβήσουμε τη φωτιά“. Ο Steffen Haas και οι συνάδελφοί του προσομοιώνουν το ενδεχόμενο υπό πραγματικές συνθήκες σε μια στενή λωρίδα. Σε μια τέτοια περίπτωση χρησιμοποιείται τακτικά και το βαρούλκο με συρματόσχοινο – σήμερα εντελώς χωρίς φωτιά, για έναν οινοπαραγωγό του οποίου ο κολλημένος τρακτέρ απελευθερώθηκε ξανά από την πυροσβεστική.

Μόλις το ατσάλινο συρματόσχοινο τυλίχτηκε ξανά, το „HN 1/51“, όπως λέγεται το νέο όχημα, επιστρέφει στην ετοιμότητα στο σταθμό. Για να μπορέσουν οι συνάδελφοι να το χειριστούν σωστά, προβλέπεται εκπαίδευση: περίπου 30 άτομα πρέπει ακόμη να εκπαιδευτούν – τόσο στον γερανό όσο και πίσω από το τιμόνι του Unimog.