Με μεγάλες παντόφλες στη Μαδαγασκάρη

Η Μαδαγασκάρη είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησιωτικό κράτος σε έκταση και, μετά τη Γροιλανδία, τη Νέα Γουινέα και το Βόρνεο, το τέταρτο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο. Περισσότεροι από 29 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στο νησί, απέναντι από τις νοτιοανατολικές ακτές της Αφρικής στον Ινδικό Ωκεανό. Εδώ υπάρχουν χιλιάδες είδη ζώων που συναντώνται μόνο στη Μαδαγασκάρη, βροχοδάση, παραλίες και ύφαλοι.

Παρά όλη την ομορφιά της χώρας, υπάρχουν όμως και σκοτεινές πλευρές: η φτώχεια και, κυρίως, η ελλιπής ιατρική περίθαλψη του πληθυσμού της χώρας — ιδίως στα απομακρυσμένα χωριά στην ενδοχώρα. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αγωνίζεται κυριολεκτικά καθημερινά για την επιβίωση. Το 67% του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε υγειονομικές εγκαταστάσεις, το 44% δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και υπάρχει ένας γιατρός για κάθε 5.000 ασθενείς. Οι άνθρωποι στερούνται τα βασικά.

Αρκετός λόγος για το DEICHMANN-Stiftung να δραστηριοποιηθεί στη Μαδαγασκάρη. Η δέσμευση για το κοινό καλό — ιδίως για τους φτωχότερους των φτωχών — αποτελεί ανέκαθεν μέρος της ταυτότητας της οικογένειας Deichmann και καθορίζει τον σκοπό του ιδρύματός της. Η δράση χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών και ανθρωπιστικών προγραμμάτων βοήθειας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Σε περιπτώσεις ανάγκης, το DEICHMANN-Stiftung βοηθά γρήγορα, απλά και με στοχευμένο τρόπο. Σε μακροπρόθεσμα προγράμματα παρέχει βοήθεια για αυτοβοήθεια και δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολες καταστάσεις ζωής να συμμετέχουν κοινωνικά.

Με αυτές τις αρχές το ίδρυμα υποστηρίζει παγκοσμίως διάφορους συνεργάτες — ετησίως με διψήφια ποσά εκατομμυρίων.

Όταν ο Jakob Adolf, που εργάζεται για το ίδρυμα εδώ και χρόνια, υπέβαλε το αίτημά του για δύο Unimog υψηλής διαβατότητας στη Mercedes-Benz Special Trucks, δεν πέρασαν παρά σχεδόν δύο εβδομάδες μέχρι να βρεθεί λύση για ένα πρωτοφανές ανθρωπιστικό έργο: δύο Unimog U 5000 από τα δικά τους αποθέματα μπόρεσαν να παραδοθούν στη DEICHMANN-Stiftung. Και μετά όλα κύλησαν πολύ γρήγορα.

Ο Jakob Adolf, πρώην επαγγελματίας πιλότος, που είχε ζήσει πολλά χρόνια στη Μαδαγασκάρη και έτσι γνώρισε σε βάθος τη χώρα και τους κατοίκους της, μπόρεσε να ξεκινήσει μαζί με την ομάδα του: για τα δύο Unimog αγοράστηκαν κουτιά αλουμινίου FM2 της Dornier (παλιό πρότυπο του ΝΑΤΟ) και τοποθετήθηκαν στο σασί.

Έτσι, σε δύο ευέλικτα και σχετικά ελαφριά τετρακίνητα οχήματα δημιουργήθηκε πολύς χώρος αποθήκευσης, ώστε να χωρέσει ένα κινητό ιατρείο με όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό — για μια μοναδική αποστολή στη Μαδαγασκάρη.

Η κινητή ιατρική κλινική, που τακτικά φτάνει βαθιά στο εσωτερικό της χώρας και επομένως διασχίζει ιδιαίτερα απαιτητικό έδαφος, αποτελείται από έντεκα ιατρούς, δύο οδηγούς, έναν ειδικό πληροφορικής, έναν υπεύθυνο εφοδιασμού και έναν μάγειρα. Τη συνοδεία αποτελούν, εκτός από τους δύο Unimog, και οχήματα εκτός δρόμου γεμάτα επιβάτες.

Όπου κι αν σε όλη τη χώρα εμφανίζεται αυτό το πλήρωμα, το υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες. „Αντιμετωπίζουμε ασθένειες που για εμάς δεν έχουν πια σημασία. Η πανώλη και η χολέρα είναι μόνο παραδείγματα”, αφηγείται ο Jakob Adolf. „Οι άνθρωποι συχνά πεθαίνουν από, κατά την άποψή μας, γελοίες ασθένειες, επειδή απλά δεν λαμβάνουν καμία ιατρική βοήθεια.”

Μόλις φτάσουν επιτόπου, όλα γίνονται πολύ γρήγορα: να βάλουν σε λειτουργία τη γεννήτρια ντίζελ 16 kVA, να ξεφορτώσουν τη σκηνή θεραπείας, να την φουσκώσουν, να την εξοπλίσουν με έπιπλα και να εγκαταστήσουν το κλιματιστικό. „Χρειαζόμαστε κυρίως πολύ φρέσκο αέρα λόγω των βακτηρίων. Η σκηνή πρέπει να αερίζεται συνεχώς καλά. Στις κιβωτοειδείς υπερκατασκευές πάνω στους δύο Unimog η θεραπεία επομένως δεν θα ήταν καθόλου δυνατή”, εξηγεί ο υπεύθυνος του έργου Jakob Adolf.

Η κινητή ιατρική βοήθεια, που χρηματοδοτεί η DEICHMANN-Stiftung, υλοποιείται στη χώρα σε συνεργασία με δύο οργανισμούς εταίρους. Εξάλλου, ακόμη και για κινητή ιατρική περίθαλψη απαιτείται επίσημη άδεια. «Οι άνθρωποι περπατούν έως και 30 χλμ. όταν ακούνε ότι η Unimog ομάδα μας έχει στήσει τη σκηνή της», λέει ο Jakob Adolf. Ακόμα και οδοντιατρικές θεραπείες και μικρές χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να πραγματοποιήσει το ιατρικό πλήρωμα.

Ο Jakob Adolf κοιτάζει μαζί με την ομάδα του προς το μέλλον: «Στόχος μας είναι να συνεργαστούμε ακόμη πιο στενά με δήμους στη χώρα και να εξασφαλίσουμε από αυτούς ένα οικόπεδο, ώστε να μπορέσουμε να εγκαταστήσουμε εδώ έστω ένα σχετικά σταθερό ιατρείο. Θέλουμε να εκπαιδεύσουμε τους πιο αφοσιωμένους κατοίκους με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να διαγιγνώσκουν ελαφρές παθήσεις και να τις αντιμετωπίζουν με χορήγηση φαρμάκων. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν πραγματικά να σωθούν ζωές και ταυτόχρονα να στείλουμε τις ομάδες Unimog παράλληλα σε άλλες περιοχές.»