Από τον πάτο ως την κορυφή

Ο Ronny Fischer και ο συνάδελφός του μόλις φόρτωσαν το τελευταίο βαρέλι με διάλυμα γεώτρησης στο ρυμουλκούμενο, η πρωινή βάρδια στις θεριστικές εργασίες σχεδόν τελείωσε για σήμερα. Το φρεσκοεπεξεργασμένο «Bouillon» χρειάζεται σε ένα από τα περίπου 1.000 γεωτρημένα φρεάτια φίλτρων. «Τα φρεάτια τρυπιούνται για αποστράγγιση, γιατί είναι βασική προϋπόθεση να διατηρείται η περιοχή απαλλαγμένη από νερό. Στο βαρέλι πάνω στο ρυμουλκούμενο υπάρχουν 7.000 λίτρα, τα οποία πρέπει τώρα να μεταφερθούν από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας πλύσης (ZSA) στο Reichwalde, Feldriegel 30 — σήμερα δεν είναι πρόβλημα, τις τελευταίες μέρες, με πάγο στο δρόμο, αυτό δεν ήταν εύκολο εγχείρημα. «Χωρίς το σύστημα ρύθμισης πίεσης ελαστικών μάλλον θα είχαμε συνεχώς κολλήσει.»

„Μια φορά χρειάστηκε πραγματικά να αποσυνδέσω από πίσω, μπόρεσα να στρίψω το ρυμουλκούμενο μόνος μου, τόσο λεία ήταν η επιφάνεια.“ Ως «επικεφαλής γεωτρυπαντικών μηχανημάτων και αναπλήρωσης», έτσι είναι ο επίσημος τίτλος του, ο Ronny Fischer εφοδιάζει τους «τρυπώντες» με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό – σωλήνες πυρήνα, ράβδους γεώτρησης και μερικές φορές ακόμη και μια βαριά πρέσα που μπορεί να ασκήσει πίεση έως και 20 τόνων, σε περίπτωση που δεν προχωράει τίποτα και μια ράβδος γεώτρησης κολλήσει απελπιστικά. Επιπλέον, το μολυσμένο διάλυμα γεώτρησης πρέπει να αναρροφηθεί ξανά από τα ορύγματα. „Γι' αυτό το 5023 μας δεν έχει μόνο τον γερανό φόρτωσης, αλλά και έναν πίσω δυναμοδοτικό άξονα, ο οποίος θέτει σε λειτουργία επί τόπου την αντίστοιχη αντλία κενού. Με τα γεμάτα βαρέλια πηγαίνει μετά πίσω στη ZSA. Ένας κύκλος, λοιπόν“, εξηγεί, ενώ πατάει την Lenkstockschaltung και ο πετρελαιοκινητήρας 231 PS λειτουργεί στην επόμενη υψηλότερη ταχύτητα. Ο στόλος περιλαμβάνει περισσότερα από 80 Unimog, σύμφωνα με τον Frank Schroeckh, ο οποίος στη Vattenfall Europe Mining AG είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο και τη βελτιστοποίηση των διαδικασιών. Οι τέσσερις συνολικά περιοχές εξόρυξης απέχουν μεταξύ τους 18 και 68 km. „Η πλειονότητα των Unimog μας προέρχεται από τη σειρά μοντέλων υψηλής εκτός δρόμου ικανότητας. Τους χρησιμοποιούμε παντού εκεί όπου τα κανονικά οχήματα θα έμεναν κολλημένα.“

Όπως, για παράδειγμα, στο ορυχείο επιφανείας Welzow‑Süd στο Βρανδεμβούργο, που προμηθεύει κυρίως με άνθρακα το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής Schwarze Pumpe. Εδώ χρησιμοποιούνται τέσσερα Unimog 5023 ως οχήματα ελέγχου ταινιών μεταφοράς. Εφόσον εκεί λειτουργούν παράλληλα δύο εγκαταστάσεις προκοπής, το αχρησιμοποίητο υλικό μεταφέρεται με δύο ταινίες μεταφοράς, οι οποίες πρέπει να ελέγχονται και να συντηρούνται όλο το 24ωρο. Ο οδηγός Jens Reiber επιβλέπει τη μία ταινία, μήκους 13 km, και ανά βάρδια διανύει μεταξύ 40 και 100 km. Δύο φορές ανά βάρδια η ταινία πρέπει να υποβάλλεται σε λεπτομερή οπτικό έλεγχο. Για να αποκαθιστά ρύπους — στη χειρότερη περίπτωση για να σβήνει υπερθερμασμένους ρόλους — έχει μαζί του διάφορα εργαλεία: φτυάρια, σκαπάνες, αλλά και μοχλούς και σχοινιά ρυμούλκησης. «Στο κόκκινο κουτί στην καρότσα βρίσκεται ο πυροσβεστήρας μαζί με τη φιάλη πίεσης. Ευτυχώς, σπάνια χρειάζεται.» Η κάτω επιστρεφόμενη ταινία μεταφοράς υποστηρίζεται από τις λεγόμενες γιρλάντες, τα κάτω συγκροτήματα κυλίνδρων. Αυτά φθείρονται γρήγορα. Ο Jens Reiber σημειώνει ύποπτα εξαρτήματα και τα αντικαθιστά όλες μαζί την επόμενη ημέρα συντήρησης. «Κατά μέσο όρο είναι περίπου 100 κομμάτια που πρέπει να αλλάζονται ανά ημέρα επισκευής.» Και τα τέσσερα «baBs», οχήματα ελέγχου ταινιών με μειωμένες απαιτήσεις χειριστή, κινούνται, σε αντίθεση με τα αντίστοιχα στο Nochten, με 24 ιντσών ελαστικά 445/70 Michelin XM 47 με αγροτικό πέλμα. Επιπλέον, δεν διαθέτουν σύστημα ρύθμισης πίεσης ελαστικών.

„Δύο οχήματα κυκλοφορούν συνεχώς, τα άλλα δύο είναι σε ετοιμότητα κατόπιν κλήσης. Το σύστημα φρένων φθείρεται γρήγορα λόγω χρήσης, γι’ αυτό χρησιμοποιούμε σφραγισμένα φρένα με γλωσσίδες στεγανοποίησης από πολυουρεθάνη. Οι χρόνοι ακινησίας ποικίλλουν, παρ' όλα αυτά οι Unimog είναι ιδανικά εξοπλισμένοι για αυτή την υπηρεσία. Με βάθος διέλευσης έως 1,2 m, ούτε η πιο βαθιά λακκούβα νερού τους τρομάζει“, εξηγεί ο Schroeckh, που γνωρίζει την περιοχή εδώ, δυτικά του Σπρέε, κοντά στο Σπρέμπεργκ, σαν την παλάμη του χεριού του. Ο οδηγός Jens Reiber, που είναι πάνω από 1,80 m, εκτιμά επίσης κι άλλα χαρακτηριστικά στο κίτρινο πετρελαιοκίνητο μηχάνημά του. „Δεν είναι μόνο η ικανότητα κίνησης σε δύσκολο έδαφος και η απλή, εργονομική λειτουργία. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, με αυτό μπορούν να οδηγούν άνετα και οι ψηλότεροι οδηγοί. Ο U 5023 είναι επίσης άνετος και έχει καλή ανάρτηση.“