Vastzitten? "Dat is ons niet gelukt"

„Je kunt hier niet zoals aan de Oostzee gewoon naar het water rijden“, legt plaatsvervangend gemeentebrandmeester Kai Kröger uit. „Door de getijden is de ondergrond hier elke dag anders. Soms is er hier een priel, een waterloop, soms daar een kuil.“ Wat daarbij helpt: goed opgeleide machinisten en betrouwbare techniek.

Het in de Unimog ingebouwde bandenspanningsregelsysteem TireControl plus maakt het per druk op de knop binnen enkele seconden mogelijk om aan verschillende ondergronden aan te passen. Hiervoor zijn de drie modi „Straat“, „Zand“ en „Slecht wegdek“ beschikbaar. Als alternatief kan de druk ook handmatig worden geregeld. En daarvoor heeft de brandweer van Spiekeroog precies gekozen: de GW-L is met 2,6 bar druk optimaal afgestemd op de lokale omstandigheden. Hetzelfde geldt voor de versnellingsbak, die ook van automatisch naar handmatig kan worden gezet om meer individuele speelruimte te bieden. Voor de razendsnelle reactie op de deels harde, deels zachte eilandondergronden. „We zijn daarmee op het strand zo licht onderweg als een elfje“, grapt Claas Warenski.

Ook al lijkt de GW-L op de smalle wegen van Spiekeroog behoorlijk fors, toch is de vierwielaangedreven allrounder elke centimeter waard. „We hebben geprobeerd hem vast te rijden“, vertelt de brandweerchef over de instructie door de Unimog Generalvertretung Schelling Nutzfahrzeuge. „Het is ons niet gelukt.“

De Unimog valt vooral ook op door de ombouw door Eggers Fahrzeugbau en zijn modulaire opbouw. Dat maakt hem de perfecte partner in noodsituaties waarin seconden beslissend kunnen zijn.

Standaard is de GW-L uitgerust met vier containers: één voor waterredding, één voor ademluchtbescherming, een module voor technische hulpverlening (TH) met uitrusting zoals kettingzagen, een knip- en spreider, een accu-haakse slijper, een motorische doorslijper en een multifunctionele lier inclusief beschermkleding. Daarnaast is er plaats voor zeven personen in de ploegencabine.

Afhankelijk van de inzet kunnen de vaste containers door andere worden vervangen. Voor de vrijwillige brandweer zijn beschikbaar: een pompmodule met draagbare bluspomp en opvangbak, een hygiënemodule voor desinfectie en decontaminatie, een oliespoormodule en een slanghaspelcontainer met een 500 m B-slang.

Op de Unimog zou er zelfs plaats zijn voor nog twee containers. Maar deze vrije ruimte wordt voor hulpverleningsmaatregelen op het strand vrijgehouden, legt plaatsvervangend brandmeester Kai Kröger uit. Bovendien is de Unimog uitgerust met een verticale lift, een laadklep, een deur en een trap. „Dat zijn functies die bij reanimaties of reddings- en bergingsinzetten snel het verschil tussen leven en dood kunnen bepalen.”

Ook op lange termijn loont de modulaire opbouw: „Mocht er een nieuw inzetgebied bijkomen of treedt er een verordening in werking, dan passen we gewoon de rolcontainer aan”, legt Kai Kröger uit. „En dat zal de gemeente ook in de toekomst kosten besparen.”

Over de gemeente gesproken. Die had aanvankelijk wat moeite met de naam die de collega’s aan hun nieuwe voertuig hadden gegeven en die nu boven zijn voorruit prijkt: „Strandzwijn”. Maar enerzijds hebben de collega’s op Usedom ook hun „Wildzwijn”, anderzijds heeft het „Strandzwijn” zich intussen zo verdienstelijk bewezen dat zich waarschijnlijk niemand meer aan zijn informele naam zou storen.